Bir Garmin saatinin e-bisiklet sürüşümü (ve fitness yaşam tarzımı) nasıl değiştirdiği

Genelde saat takmaktan heyecan duyan biri değilimdir. Ama görünüşe göre, gece 11:45’te oturma odasında volta atan türden bir insanmışım, çünkü bileğimdeki küçük bilgisayar bugünkü hedefime 200 adım kaldığını söyledi.

İşte buradayız, bisiklet sürüşümü (ve koşularımı) daha iyi analiz etmek için bir Garmin saati alıp, sonunda bileğimde yaşayan bu sevimli küçük zorbayı sevmeyi öğrendiğimin hikâyesi.

Bisiklete binmeye ve genel fitnessa daha çok daldıkça, Garmin saatlerini ve neredeyse tarikat benzeri takipçi kitlesini daha çok duymaya başladım.

Garmin saatleri, kendimizi biraz fazla ciddiye alan amatör sporcular için başvurulacak seçenek olarak kabul ediliyor. Her zamanki rakiplere kıyasla, sosyal medyada Apple Watch ve Fitbit’lerin sahiplerini egzersiz sonrası teşvik edici bir beşlikle ödüllendirdiğine dair bitmek bilmeyen capsler var; oysa bir Garmin saati, 30 km’lik bir sürüşten sonra koltukta oturmaya cüret ettiğiniz için sizi utandırır – bu biraz abartılı bir ifade ama Garmin topluluğunun gururla taşıdığı bir şey. Yine de insanlar geri gelmeye devam ediyor, doyamıyorlar.

Merak galip geldi ve Garmin tavşan deliğine düşüp, birçok model arasındaki küçük farklılıkları araştırarak itiraf etmek istemediğim kadar çok akşam geçirdim.

Birkaç hafta sonra, bu araştırma dağından bileğimde parlak siyah bir Garmin Forerunner 265S ile çıktım.

Yeni Garmin’im, dört yıldan uzun süredir mutlulukla taktığım Fitbit Inspire 2 fitness saatimin yerini alacaktı.

E-bisiklet inceleme videolarımın keskin gözlü izleyicileri, alışkanlığın yedeğinden kurtulup bilinmezliğin uçurumunda sallanırken, birkaç hafta boyunca bir bileğimde yeni Garmin’i, diğer bileğimde eski Fitbit’i taktığımı fark etmiş olabilir.